Najnowsze

Opublikowano Sierpień 29, 2014 Przez a303 W Ukraina

Aleksandr Dugin. Igor Striełkow – imię rosyjskiego mitu

Musimy zrozumieć, rola Striełkowa jest fundamentalna. Jest to rodzaj rosyjskiego idealisty, konserwatora, prawdziwego patrioty, który zniszczył przepaść między zasadami i działaniami, a ta przepaść – to paraliżujący bicz naszego patriotyzmu. Kiedy Rosjanie gwałtownie uświadamiają sobie, że z naszych wartości się szydzi, naszymi interesami się handluje, a władzę obejmują nie najlepsi, a najpodlejsi, to co oni robią?

a

Tęsknią, narzekają, karcą „mały naród”, piją, oczywiście, lub łączą się w niewielkie ruchy, które szybko rozwala System, a najbardziej aktywni, obrotni, rzucają się do walki, agresji i bezsensownego okrucieństwa i poświęcenia. Kogoś przekupuje dla celów technicznych opozycja, kogoś umieszczają pod kuratelę organa ochrony prawnej i służby specjalne.

To jest błędne koło. Nikt nie uderza na wroga, nikt nie przekonuje o swoich racjach, nikt nie idzie, pewny i wyprostowany do końca. Przecież poświęcają się chłopaki, rosyjscy nacjonaliści, narodowi bolszewicy lub „nadmorscy partyzanci”, giną w bójkach, idą siedzieć, ale bez celu i bez sensu. I nikogo nie zaczepiają. Rosjanie są pogrążeni nadal w obywatelskim śnie. A inni przez dziesiątki lat tylko gadają i popisują się. Żałosne widowisko.

 a

I oto pojawia się Striełkow. Rosjanin. Srogi. Naiwny i nieśmiały. Idealista. Z zasadami. W cywilu, na pewno, nie wymagający i nieco niezaradny. I idzie na pierwsza linię Wojny Ludowej. Idzie sam. Tym samym rozrywa on kajdany niemocy, miraż strachu, przygnębienie i depresję niezdolności przetworzenia ideałów w czyn.

Gdyby pozostał on na Krymie lub został zabity w pierwszych dniach obrony Sławiańska, to o nim nic byśmy nie wiedzieli. I wtedy padli wspaniali ludzie, również bohaterowie, jak i on, również Rosjanie, którzy zerwali okowy mroku. Niektórzy z nich byli moimi przyjaciółmi. Ale Striełkow wytrwał i stworzył armię. I stał się centrum naszej nadziei, naszej woli, naszej przemiany. Wszyscy pozostali nie mniej dobrzy, odważni i nieco niedorzeczni, jak wszyscy Rosjanie, ale Strzelcy dotknął czegoś w naszej duszy, w naszym narodowym uczuciu. I na niego wylał się rosyjski mit, nasze pragnienie bohatera.

On po prostu wykonywał obowiązek. Tak. Ale to nie obowiązek zawodowca lub człowieka, który się znalazł w trudnej sytuacji przez los. To był JEGO obowiązek. To obowiązek ROSYJSKI, który się okazał ważniejszy od lenistwa, braku woli, strachu, obojętności, skrępowania. Faktem jest to, że Striełkow wszystko zrobił SAM.

Oto co jest ważne: właśnie SAM. I przez niego staliśmy się również bliżsi sobie. Zobaczyliśmy, co możemy. Żołnierze, którzy walczyli w Afganistanie i Czeczenii, również byli bohaterami. Ale tam oni nie szli sami. Wypełniali obowiązek, na imię któremu Państwo. A Striełkow wypełniał obowiązek, któremu na imię Idea. Rosyjska Idea. I on przełamał bariery w naszej duszy. On nas wyzwolił. Striełkow coś w nas poprawił, podleczył. Myśleliśmy, że już nigdy takiego nie będzie – nieustraszonego rosyjskiego prawosławnego wojownika, wyruszającego na Świętą Wojnę z własnej woli. Ale on wyruszył. I zaczął zwyciężać. I z każdym jego sukcesem, z każdym raportem, zwyciężaliśmy my. Zwyciężała Rosja.

Rzecz w ogóle nie w jego przekonaniach politycznych i nawet nie w zaletach jako dowódcy wojskowego: to jest głębsza rzecz. On stał się naszym mitem. I więcej on już nie należy ani do siebie, ani do służby, ani Państwa, ale tylko do tego mitu, rosyjskiego mitu o tym, jakimi kiedyś byliśmy i jakimi, okazuje się, znów w każdej chwili możemy stać się.

Nienawiść do Striełkowa – to nienawiść wrogiej nam rasy, nie w sensie biologicznym, ale duchowym. Rasy technologów, oszustów, urzędników, manipulatorów, kupców. Werner Sombart mówił, że są dwa rodzaje ludzi – rasa handlarzy i rasa bohaterów. Europa Nowego Czasu – to wynik zwycięstwa rasy handlarzy (kapitalizm) nad rasą bohaterów (Średniowiecze). Striełkow – to jest rosyjskie Średniowiecze.

Dlatego że samo Prawosławie nie może być „nowoczesne”, to będzie parodia, udawanie. Ono może być albo Starożytne lub Średniowieczne. „Nowoczesność” – to dziedzictwo Antychrysta. Dlatego Striełkow jest z przeszłości. Ale nie tej przeszłości, która była i skończyła się, ale tej, która była prawdziwa i która jest dotąd, jako jądro naszych dusz, jako tajemnicze centrum rosyjskiej świadomości.

Jeszcze nie pojęliśmy do końca, co znaczy dla nas Striełkow. Ale ta wściekłość, którą wywołuje on u wszelkiej niegodziwości, ta zazdrość, którą pałają do niego drobne natury, ta nienawiść, którą on prowokuje na Zachodzie i u junty – to są znaki tego, że nie jest on przypadkowy. I znów, nie osobiście, nie indywidualnie, ale jako nosiciel typu rosyjskiego. Prawdziwemu Rosjaninowi w Striełkowie wszystko jest jasne. On – czyli my. Jeden naród. Naród, który się budzi.

Chciałbym bardzo prosić tych, którzy słuchają moich słów, aby się odnieśli do tej osoby delikatnie. To jest nasze dziedzictwo, to jest ogromna wartość. Dlatego tak chciano go zabić, usunąć, poniżyć, zbanalizować, a teraz jeszcze zwalić. Jeśli pozwolimy to zrobić, to każdy z nas nie jest wart ani grosza.

O mit trzeba walczyć, tak jak Striełkow walczył i walczy o Noworosję, o Wielką Rosję, o każdego z nas.

a

Niechaj Chrystus Cię ratuje, Igorze…

Aleksander Dugin

Centralna Agencja Informacyjna Noworosji

Novorus.info

Uwaga! Redakcja może nie podzielać poglądów autorów publikacji.

Tłumaczył Janusz Sielicki

28.8.2014 r.

Александр Дугин. Игорь Стрелков: имя русского мифа

http://novorus.info/news/rusmir/26788-aleksandr-dugin-igor-strelkov-imya-russkogo-mifa.html

Tags : , ,

Komentowanie zamknięte.