Najnowsze

Opublikowano Grudzień 26, 2015 Przez Michal W Dziennikarstwo śledcze

Dr. Henry Makow: Hitler był Miliarderem

Hitlera przedstawia się jako człowieka bezinteresownie oddanego ideologi nazistowskiej, jednak nie wielu ludzi wie, że od połowy 1930 roku był on jednym z najbogatszych ludzi w Europie.

tumblr_mvlqaidfdH1s7e5k5o1_500

Adolf Hitler i Gertrud Deetz (1937)

Dr.Henry Makow

Kiedy Hitler powrócił do Monachium z jednej ze swoich częstych wizyt w Berlinie, porównał siebie do Jezusa, wyrzucającego kupców ze świątyni.

 Hitler powiedział do swoich przyjaciół Putziego  Hanfstaengl i Dietrich`a  Eckart:

„Ruch na Kurfurstendamn, luksus, perwersja i materializm żydów obrzydził  mnie tak dokładnie, że prawie wyszedłem z siebie. Wyobraziłem  sobie, że jestem  Jezusem Chrystusem, który  przyszedł do świątyni i stwierdził, że została zajęta  przez stragany. Mogę sobie wyobrazić,  jak się czuł, kiedy chwycił bicz i ich biczował.” (Stan Lauryssens, „Człowiek, który stworzył Trzecią Rzeszę”, str. 108)

Hitler był zręcznym kłamcą i hipokrytą, oddawał się materializmowi, jednocześnie udając, że nim gardzi. Kiedy wracał  z Berlina, lub wyjazdu zagranicznego, jego walizki były wypchane frankami  szwajcarskimi, dolarami, metalami szlachetnymi i biżuterią – były to prezenty od jego wielu zamożnych zwolenników, głównie przedsiębiorców i arystokratów.

Na początku 1920 roku, te dary w walucie obcej były warte o wiele razy więcej z powodu wygórowanej inflacji. Hitler te pieniądze przeznaczał na wsparcie swojej osobistej świty i partii NSDAP, którą traktował  jak własne przedsiębiorstwo.

Według wersji pisarza Wulfa Schwartzwaller’a, („Nie znana strona Hitlera: jego prywatne życie i majątek”, 1989), Hitler został miliarderem dzięki osobistemu funduszowi, posiadaniu nazistowskiego monopolu wydawniczego oraz tantiem z  Mein Kampf.

Przyjaciel Najbogatszych

Po tym jak Hitler oczyścił z socjalistycznych członków Partie Nazistowską w 1934 i rozbił związki  zawodowe, Niemiecki Związek Przemysłowców wynagrodził  Adolfa Hitlera przekazując mu 25 procent z rocznych składek członkowskich, z których nie musiał się rozliczać.

Hitler otrzymywał 100 milionów marek rocznie do jego prywatnej i osobistej dyspozycji, było to 40 milionów dolarów rocznie w 1935 roku, czyli w przybliżeniu kwota około 640 milionów dzisiejszych dolarów.

Hitler wiedział, że tak długo, jak niemiecki przemysł będzie zarabiał pieniądze, [za sprawą intensywnego rozwoju produkcji zbrojeniowej] jego prywatne źródła pieniędzy będą niewyczerpalne. Wsparcie od poszczególnych przemysłowców to był skromny udział do którego miał pełne prawo, jako wybawca z rąk bolszewizmu, uratował on niemiecki przemysł.

Kontrolowanie przepływu pieniędzy umożliwiło Hitlerowi decydowanie o stopie życiowej jego orędowników, nagradzał  ich  pieniędzmi lub karał odmawiając płacenia funduszy.

Według szacunków, ponad miliard marek było przekazywane jako darowizny z prywatnego konta zarządzanego  przez Bormanna. Przy obecnych standardach i biorąc pod uwagę siłę nabywczą epoki, Hitler był miliarderem.

Wielu Niemców przekazywało swoje majątki do partii nazistowskiej. W 1935, Bormann poinstruował wszystkie prowincjonalne towarzystwa skarbnicze do przekazywania spadków bezpośrednio do Hitlera.

Hitler przeznaczył 30 milionów marek (dzisiejszych 480 milionów dolarów) na rozbudowę posiadłości w Obersaltzberg.

(opis posiadłości na polskiej stronie wikipedia: https://pl.wikipedia.org/wiki/Berghof )

Zgromadził również blisko 10,000 obrazów i przedmiotów sztuki wycenionych na więcej niż miliard marek. Olbrzymie sumy pieniędzy oraz dzieła sztuki otrzymywał Hitler od bogatych żydów w zamian za ochronę przed aresztowaniem. Dzieła sztuki, które nie należały do żydów, Hitler kupował na wolnym rynku płacąc za nie wysokie ceny. Ponadto zbierał on także gobeliny i zabytkowe meble.

Chciał wyposażyć przyszły  kompleks kulturalny w swoim rodzinnym mieście Linz, te obiekty były przechowywane w specjalnych magazynach.

INNE DOCHODY

Innym źródłem bogactwa było posiadanie przez Hitlera Wydawnictwa Eher, które w 90 procentach kontrolowało  prasę  i książki na  rynku niemieckim w 1944 r. Pod koniec wojny, Eher Syndicate miał aktywa o wartości 600 milionów marek – około 8,5 miliarda dzisiejszych dolarów. Monopolista nie płacił  ani grosza podatków od 1940 r.

„Mein Kampf  Hitlera sprzedawał  po roku 1934 się w milionach egzemplarzy rocznie. Jego roczne  tantiemy wynosiły od 1,5 do 2 milionów marek (między 6 – 8 milionów dzisiejszych dolarów). W 1944 roku miał 5,5 mln marek na swoim koncie, około 22.000.000 dzisiejszych dolarów.” (Wulf Schwartzwaller, „Nie znana strona Hitlera: jego prywatne życie i majątek” str.168)

Źródło:

http://henrymakow.com/2014/12/hitler-was-a-billionaire.html

Tłumaczenie: Michał KK

Tags : ,

Komentowanie zamknięte.