Najnowsze

Arabska kapsuła czasu: kiedyś przewodziliście cywilizacji islamskiej

The Arab Time Capsule- Once You Were the Leaders of Islamic Civilization

Dr Mahboob A. Khawaja – 28.01.2010 Tłum: Ola Gordon

http://www.paltelegraph.com/diaries/featured-articles/3846-the-arab-time-capsule-once-you-were-the-leaders-of-islamic-civilization

„Jest wysoce prawdopodobne, że gdyby nie Arabowie, nigdy nie powstałaby nowoczesna cywilizacja europejska, jest to absolutnie pewne, że nie miałaby charakteru, który pozwoliłby jej przekroczyć wcześniejsze fazy rozwoju. Chociaż nie ma takiego aspektu europejskiego wzrostu, w którym nie dałoby się wykryć decydującego wpływu kultury islamskiej, nigdzie nie jest to tak oczywiste jak w naukach przyrodniczych”. Robert Briffault – Dorobek ludzkości (Making of Humanity).

W tym tygodniu (od 25 stycznia 2010), Londyńskie Muzeum Nauki organizuje wystawę o historycznych osiągnięciach świata muzułmańskiego. Ale okres ten nie obejmuje XXI wieku, ale raczej celebruje złoty wiek cywilizacji islamskiej w Al-Andulus (Hiszpania) od VIII do XVI wieku. Wielu zachodnich badaczy opisuje ówczesnych Arabów jako „ludzi koranicznego wieku”. Kiedy Europejczycy żyli w ciemnych wiekach barbarzyństwa, muzułmanie mieli najbardziej zaawansowaną cywilizację w Europie Południowej. Dziennik BBC zmusił mnie do głębokiego zastanowienia się nad tym, co napisałem dwie dekady wcześniej w dwóch artykułach zatytułowanych Dlaczego muzułmanie są podzieleni? oraz Ku muzułmańskiej jedności – szeroko publikowane w języku angielskim i arabskim (Muslim World League Journal, Mekka al Mukarramah, Al-Muslimeen, Al-Mujahtamah [Kuwejt] i tygodniku z Delhi).

Kiedyś Arabowie byli liderami w zakresie wiedzy i rozwoju człowieka, cywilizacja islamska wywierała pionierski wpływ na całą Europę, powodując, że kontynent stał się wzorem do naśladowania w nadchodzących stuleciach. W 800 roku, Arabowie mieli najbardziej rozwinięte społeczeństwa – najdłuższy okres, podczas którego kwitła każda cywilizacja znana w historii ludzkości. Londyńskie muzeum celebruje tę przeszłość, a nie teraźniejszość lub przyszłość. Dlaczego? Mówiąc najprościej, muzułmanie nie byli częścią postępowego ruchu na rzecz zmian i rozwoju w XXI wieku. Oni działają bardziej jak Arabowie bez islamu. Osiągnięcia na przestrzeni wieków były niczym więcej niż wynikiem islamu jako systemu myślenia i życia. Po eksmisji muzułmanów z Al-Andaluzji, źle rozumieli przyszłe wyzwania i woleli żyć w kapsule pożyczonego czasu i pieniędzy. Nadal byli rozproszeni, kłócąc się o przeszłość i nie myśląc o teraźniejszości lub przyszłości. Pozostali „rozproszeni jak nasiona,” jak umiejętnie pisze w swojej książce dr Shaw Dallal.

Dwie dekady temu, masy muzułmańskie były przede wszystkim związane z pokojowym tworzeniem niepodległego państwa palestyńskiego. Ale teraz ich obawy poszerzyły się o Irak, Afganistan, Pakistan i Półwysep Arabski. Zachodnią strategią jest stwarzanie nowych problemów, aby zmarginalizować zagadnienie kluczowe. Nikogo nie wydaje się obchodzić ile muzułmanie stracili na wszystkich głównych frontach ludzkiego przetrwania. Na przykład zastanówmy się, jak wielu muzułmanów jest obecnie bezdomnymi i uchodźcami w swoich własnych krajach. ONZ szacuje, że 90% populacji uchodźców na świecie jest pochodzenia muzułmańskiego. Nikt nie pyta DLACZEGO.

Rządzeni przez byłych kolonialnych panów, muzułmanie są bardziej podzieleni teraz niż w czasie imperializmu. Egoistyczni i wykreowani przez siebie władcy muzułmańscy sprzedają muzułmanów i ich interesy obcym mocarstwom za pieniądze i przysługi polityczne, poprzez preparowanie mitu o „islamskim ekstremizmie” i „terroryzmie”. Wielu władców zależnych od petro dolarów nazywają siebie muzułmanami „umiarkowanymi” – innowacyjny sposób nadawania sensu i celu nieprawości i zdradzie. Ludność jest paczkowana, bezradni jeńcy nie umiejący myśleć o niczym innym oprócz przeżycia, nie wiedzący, jak wymienić ich głupich, okrutnych przywódców, którzy pozostają u władzy przy pomocy ich kolonialnych panów.

Porównajmy współczesnych muzułmanów z tymi, którzy żyli w czasie Al-Andaluzji, a będziemy oburzeni. Londyńskie muzeum nie ma i nie może uchwycić tej rzeczywistości. Wystawa ukazuje przeszłość, rozwój naukowy i intelektualny, ale nie wyjaśnia przyczyn niedawnego upadku.

Arabowie stworzyli pionierską kulturę tolerancji, obejmującą różne narodowości, wyznania i języki – a tym samym inspirowali rozwój we wszystkim, począwszy od matematyki do astronomii do Biblioteki Naukowej. Wydaje się jednak, że na początku XXI wieku, świat stracił swoją wyrazistość. Tzw. „umiarkowani” muzułmańscy przywódcy polityczni wolą niejasność i ciszę, aby uniknąć publicznej obrony islamu, oraz tracą swój rządowy status i pakiety pomocy finansowej od swoich kolonialnych panów-marionetek.

Prawdziwi przywódcy kreują przywódców. Kiedy muzułmanie byli przywódcami w zakresie wiary i wartości człowieka, artykułowali unikalną cywilizację tolerancji wobec różnorodności i zróżnicowanych kulturowo grup etnicznych, oraz budowali na jedności religii islamskiej w celu dbałości o pokój i rozwój człowieka. Kiedy zrobimy listę odkryć i wkładu uczonych muzułmańskich, są one niezliczone. Czy znasz innych naukowców i badaczy, których wkład byłby wykorzystywany w podręcznikach europejskich szkół medycznych przez 600 lat? Zobacz Zasady Medycyny Mohammada Husseina Bu Ali Sina. Europejczycy zmienili mu nazwisko na Avicenna po to, by nikt nie rozpoznał, że był muzułmańskim uczonym. Mówi się, że Ibn Sina sam odkrył i poświadczył 36 formuł farmaceutycznych, które są używane do dziś. Marai Rosa Menocal w Złote rządy tolerancji: ornament świata: Jak muzułmanie, żydzi i chrześcijanie stworzyli kulturę tolerancji w średniowiecznej Hiszpanii (Golden Reign of Tolerance: Ornament of the World: How Muslims, Jews and Christians Created a Culture of Tolerance in Medieval Spain), wyjaśnia: „lekcje historii, jak lekcje religii, czasem zaniedbują przykłady tolerancji. Tysiąc lat temu, na Półwyspie Iberyjskim, oświecona wizja islamu stworzyła najbardziej zaawansowaną kulturę w Europie …. W Kordobie biblioteka mieściła około 400.000 woluminów, w czasie gdy największa biblioteka w chrześcijaństwie łacińskim prawdopodobnie miała nie więcej niż 400″.

Współczesne zachodnie elity rządzące mają wiele problemów: Np. nie wiedzą, co oznacza pokój. Gdyby znaleźli pokój i świadomie go rozpoznali, dlaczego mieliby dążyć do osiągnięcia go na przestrzeni całych spisanych dziejów? Czy walczysz o cele, które masz jeszcze do osiągnięcia, czy te, które już osiągnąłeś? Arabscy zwolennicy prawdziwego pokoju WYPOWIADAJĄ SIĘ, ale nie są w stanie dotrzeć do większości kontrolowanej przez media ludzkości. Arabscy uczeni religijni widzą światło tylko w meczetach, podczas gdy ludzie żyją w ciemności.

Co poszło nie tak z następnymi pokoleniami muzułmanów? Przede wszystkim, zignorowali islam i próbowali skopiować wiek ignorancji (Jahilliya). Czy to jest przestępstwo czy niegospodarność w zakresie ludzkich spraw?

Cywilizacja arabska ma długą, wiarygodną historię. Natomiast Amerykanie są stosunkowo nowi w sprawie cywilizacji i dochodzą do pochopnych wniosków, myśląc tylko po działaniu, a następnie mają poczucie winy za prowadzenie fikcyjnych wojen z terroryzmem w Iraku i Afganistanie. Islam dyscyplinował Arabów do MYŚLENIA zanim podejmą działania, nie tylko w celu ochrony naszej wspólnoty, ale dla dobra całej ludzkości. Koran określa ich jako „najlepszych ludzi zdecydowanych na zaproszenie ludzkości do czynienia dobra i zakazuje czynienia zła”. Kiedy Arabowie zapomnieli o powszechnej misji „dobroci”, zostali pokonani i nadal jest tak do dzisiaj. Czy mogą odzyskać światowe przywództwo przez islam? AbdulHamid Abu Sulejman, autor Kryzys muzułmańskiego umysłu (Crisis In Muslim Mind), uważa tak: „Podstawa muzułmańskiej siły, jak również umiejętności i kreatywności wynika z wiary …. rozumiały to wczesne pokolenia muzułmanów, a wynik był taki, że odnosiły sukces. Allah jest zawsze miłosierny i przebacza”.

Muzułmanie mają misję: dany przez Boga obowiązek wzywania ludzkości do dobra i prawdziwego sukcesu – świadomość, którą zignorowali, aby uzyskać powierzchowny, ropą karmiony dobrobyt. To naiwne, zachodnie pojęcie dobrobytu pozbawiło Arabów wartości kulturowych, intelektualnej kreatywności i zaangażowania na rzecz jednego ummah, jednego narodu. Teraz wydają się bardziej przywiązani do klimatyzowanych budynków; dużych, zanieczyszczających samochodów; zagranicznych wykorzystywanych służących i anten satelitarnych. Ten oparty na bazie ropy, zużywalny „dobrobyt” zniszczył ich wrodzone zdolności do MYŚLENIA i działania na sposób muzułmański i pracy na rzecz globalnej zrównoważonej misji dla dobra ludzkości.

Pomimo naszej liczebności i ogromnych zasobów, co zrobili współcześni przywódcy muzułmańscy w interesie muzułmańskiego ummah? Oportunizm jest cechą XXi wieku, „umiarkowanych” muzułmanów, którzy są w stanie spożywać chleb z masłem bez większego wysiłku. Jednak budowanie pałaców na ruchomym piasku nie ułatwia rozwoju ludzkości. Zachodni stratedzy stworzyli innowacyjną Kapsułę Czasu by usidlić produkujących ropę przywódców arabskich w powiązaną z ropą fantazję. Czy odkrycie ropy było spiskiem (fitna), by zmienić arabski sposób myślenia, w celu zmniejszenia ich wiary w islam jako sprawnie działającego systemu rządzącego ludzkim życiem?

Co poszło nie tak z arabskimi pionierami cywilizacji islamskiej na całym kontynencie europejskim? Bernard Lewis w Co poszło żle (What Went Wrong) mówi o prądach historii, braku przywództwa i politycznego i technologicznego oddziaływania w Europie – co ograniczyło wzrost wpływów muzułmańskich. Jednak wśród wielu powodów, wystarczy kilka do wyjaśnienia podstawowych problemów:

1-  Zaniedbanie islamu jako sposobu życia, oraz brak aktywnego, przekształcającego przywództwa

2-  Zmiana w oryginalności myślenia, powodująca brak aktywnej wizji dla dobra ludzkości i wzoru do naśladowania promującego sprawiedliwość ( Ummah z Khair, państwo dobroci).

3-  Systematyczna degradacja przywództwa intelektualnego, moralnego i politycznego.

4-  Demontaż islamskich instytucji myślenia i ładu politycznego koniecznych do rozwoju jednego ummah, i opór wobec roli rozumowania i odpowiedzialności.

5-  Przyjęcie kolonialnego myślenia, zachowań i norm społecznych, likwidujących islamską jedność, kreatywność i ruch.

6-  Płynny i przemijający dobrobyt – jego następstwo – społeczeństwo zależne od przychodów z eksportu ropy naftowej.

7-  Iluzje neokolonialnej elity, że dochody z ropy będą trwać wiecznie i będą ich wyłączną własnością.

8-  Przemożny materializm i konsumpcjonizm.

Z pokolenia na pokolenie, muzułmanów pokonywali i mieszali w inne społeczeństwa ich zachodni panowie. Ludzkość na zachodzie przeszła z inteligencji do głupoty, podczas gdy Charlesa Darwina Pochodzenie gatunków (Origin of the Species) wyniesiono i zaszczycono, a człowieka insaan zdegradowano.

Przeciwnie, islam koncentruje się na człowieku insaan, jako głównym celu zmian i progresywnego rozwoju. Alexis Carrel w Człowieku nieznanym (Man the Unknown), wydaje się potwierdzać islamskie spojrzenie na rozwój człowieka: „pewne formy współczesnego życia prowadzą bezpośrednio do degeneracji …. Wśród biednych jak i bogatych, wolny czas rodzi degenerację. Kina, koncerty, radio, samochody i sport nie są substytutem inteligentnej pracy. Jesteśmy daleko od rozwiązania tego doniosłego problemu lenistwa stworzonego przez dobrobyt, nowoczesny park maszynowy i bezrobocie. Narzucając człowiekowi wolny czas, cywilizacja naukowa doprowadziła do wielkiego nieszczęścia. Nie jesteśmy zdolni do walki z konsekwencjami lenistwa i nieodpowiedzialności jak z nowotworami i chorobami psychicznymi …… Mimo wszystko, celem cywilizacji nie jest rozwój nauki i maszyn, ale rozwój człowieka”.

Arabowie i inni muzułmanie, pionierzy cywilizacji naukowo progresywnej, stali się więźniami zagranicznych pomysłów. Przeszli od wolności do wykorzystywania człowieka, przekształcili na cyfry i liczby by stać się abstrakcyjnym odnośnikiem w przewodniku turystycznym.

Jak mogą współcześni muzułmanie ożywić swoją kulturową obecność i rolę lidera na globalnej arenie politycznej? Polityczne imperatywy wymagają nowego pokolenia aktywnych, wykształconych i inteligentnych ludzi, by powadzić na drodze do reformy starej, przestarzałej, odziedziczonej infrastruktury ładu politycznego – kształtując nowy, zrównoważony system instytucjonalnego rozwoju i budowania państwa. Twarde fakty życia mówią same za siebie. Nie ma ani jednego muzułmańskiego kraju, który mógłby społeczności międzynarodowej przedstawić wiarygodnego, inteligentnego przywódcę. Muzułmanie działają z pozycji moralnej i intelektualnej słabości i ubóstwa, a nie siły. Muzułmanie w ogóle i Arabowie w szczególności muszą rozwijać instytucje publiczne z udziałem obywateli, ponieważ islam podkreśla pojęcie szura (konsultacja jest ważną zasadą w podejmowaniu decyzji społecznych, prawa, sprawiedliwości i odpowiedzialności).

Jako jeden ummah, muzułmanie mogą mieć wspólną walutę i organizację międzynarodową – „Radę Ummah” odpowiedzialną za opracowywanie polityki i zajmowanie się kwestiami bezpieczeństwa, pokoju i rozwiązywania konfliktów. Potężne narody świata mają inteligentnych i potężnych przywódców reprezentujących ich interesy narodowe. Muzułmanie są niepełnosprawni i niedoinformowani, nie udało im się wychować liderów jak ci w przeszłości (np. Syed Qutb, Jamaluddin afgański, Abu al Alla Moudoodi, Mohammad bin AbdulWahab, Sultan Salahuddin Ayoubi, King Abdulaziz, dr Soekarno z Indonezji, dr Allama Mohammad Iqbal, Mohammad Ali Jinnah i Ayub Khan z Pakistanu). Społeczeństwa muzułmańskie nie mogą uchylać się od odpowiedzialności za swoje zbiorowe niepowodzenia w przygotowaniu inteligentnych przywódców. Życie pod rządami autorytarnych władców i polityczny zamęt degeneruje „energie, pozytywne myśli i zdolności twórcze muzułmanów.”

Liderzy starający się być efektywni i skuteczni, muszą posiadać wizję przyszłości i być otwarci na słuchanie i uczenie się. Nie mogą być sztywni i ukryci w odległych od ludzi pałacach. Najczęściej są oni w kontakcie z siłami i słabościami ludzi wokół nich i mają aktywną wizję przyszłości, opartą o konkretne pomysły i idee, które są zgodne z prawem Bożym. XXI wiek charakteryzuje się planowanymi konfliktami i wojnami wynikającymi z chciwości i dominacji politycznej. Spójrz na świat islamski, nie ma jednej instytucji lub uczelni w żadnym kraju muzułmańskim, mającej do czynienia z ważnymi kwestiami bezpieczeństwa międzynarodowego, pokoju i rozwiązywania konfliktów. Jeśli proponujesz bogatym, eksportującym ropę przywódcom arabskim konieczność budowania takiej instytucji kształcenia w celu wzmocnienia więzi cywilizacji islamskiej, będą obrażeni i odmówią odpowiedzi na twoje sugestie. Po prostu nie są otwarci na słuchanie głosu rozsądku. Rozważ przypadek szacha Iranu, generała Musharafa, Saddama Husseina i wielu innych, których spotkał przykry koniec. Tzw liderzy – dyktatorzy wojskowi, autorytarni królowie i prezydenci i polityczni bandyci – zdobyli miliardy z planowanej dewastacji mas muzułmańskich w Iraku, Afganistanie i Pakistanie, wzbogacając swój styl życia w sponsorowanym przez zachód teatrze absurdu, dopóki nie zmarli w hańbie.

Carly Fiorina, były prezes Hewlett Packard poruszyła moje myśli i duszę swoimi pomysłami dawno temu: „Kiedyś była cywilizacja, która była najwspanialsza na świecie .. .. „

Ta cywilizacja napędzana była, bardziej niż czymkolwiek, wynalazkami. Jej architekci projektowali budynki, przeciwstawiające się grawitacji. Jej matematycy stworzyli algebrę i algorytmy, które umożliwiły budowę komputerów i tworzenie szyfrowania. Jej lekarze badali ludzkie ciało, i znajdowali nowe lekarstwa na choroby. Jej astronomowie patrzyli w niebo, nazywali gwiazdy i torowali drogę do podróży kosmicznych i odkryć.

Jej pisarze stworzyli tysiące opowieści: o odwadze, romantyzmie i magii. Poeci pisali o miłości, kiedy inni przed nimi byli zbyt wystraszeni by myśleć o takich rzeczach. Gdy inne narody obawiały się pomysłów, ta cywilizacja kwitła wśród nich i utrzymywała je przy życiu. Kiedy cenzura zagroziła wymazaniem wiedzy, ta cywilizacja podtrzymywała wiedzę i przekazywała ją innym.

Pomimo tego, że nowoczesna cywilizacja zachodnia podziela wiele z tych cech, cywilizacja o której mówię to świat islamu od roku 800 do 1600, który obejmował Imperium Osmańskie, sądy Bagdadu, Damaszku i Kairu, oraz oświeconych władców jak Sulejman Wspaniały . Choć często nie jesteśmy świadomi, że jesteśmy dłużnikami tej innej cywilizacji, jej dary są bardzo dużą częścią naszego dziedzictwa kulturowego. Nie byłaby możliwa technologia bez udziału arabskich matematyków. Poeci-filozofowie Sufi, jak Rumi, zakwestionowali nasze pojęcia o sobie i prawdzie. Liderzy jak Sulejman przyczynił się do pojęcia tolerancji i obywatelskiego przywództwa. Ten rodzaj oświeconego przywództwa – przywództwa kultywującego kulturę, zróżnicowaną odmienność i odwagę – doprowadził do 800 lat inwencji i dobrobytu.

Czy są jacyś muzułmańscy przywódcy otwarci na słuchanie i uczenie się dla ich własnego dobra i zdolni do artykułowania nawigacyjnej zmiany służącej interesom muzułmańskiego ummah? Jak mówi Koran „inteligentni ludzie zawsze chętnie korzystają z doradztwa”.