Najnowsze

Znaczenie heksagramu

Sześcioramienna gwiazda, czyli pieczęć Salomona (tudzież Gwiazda Dawida – admin) albo inaczej heksagram, to jeden z symboli Anty-Kościoła. Jeden z dwóch wielkich symboli – obok gwiazdy pięcioramiennej (obecnej w symbolice komunistycznej, w amerykańskiej fladze, czy też fladze UE – gdzie dwanaście pięcioramiennych gwiazd symbolizuje dwanaście plemion Izraela, itp. – admin) humanizmu inicjatycznego: mysterium iniquitatis.

To symbol kabalistyczny, użyty już przez Elifasa Leviego w „Dogmacie i rytuale Wysokiej Magii”, a następnie wykorzystany przez Serge’a Nilusa w jego dziele zatytułowanym „Duże w Małym i Antychryst, czyli rychła możliwość rządu”, znany szerzej jako „Protokoły Mędrców Syjonu”.

Heksagram jest emblematem Maga, Adama Kadmona, Człowieka Niebiańskiego Kabały, człowieka odrodzonego przez Gnozę i uznającego jej absolutną hegemonię we Wszechświecie.

Dwa skrzyżowane trójkąty tworzące gwiazdę odzwierciedlają spotkanie dwóch bogów, białego i czarnego, bogów dobra i zła, komplementarnych, symbolizowanych skądinąd również przez czerń („yin”) i biel („yang”) w chińskim taoizmie. Na obwodzie widzimy napis: „Quod superius Macroprosopus, sicut quod inferius Microprosopus”, co oznacza, że Wielka Twarz (Macroprosopus) boga nieba jest równa Małej Twarzy boga otchłani. To doktryna Kabały, ezoteryczna doktryna Mędrców i Kapłanów Izralea wyrażona w Zoharze – wielkiej księdze kabalistów, czerpiącej swe główne treści z hermetyzmu starożytnego Egiptu; rzeczywiście, tajemnice kabalistyczne odsyłają do tajemnic egipskich, uznając w nich swoje korzenie, z wyraźnym nawiązaniem do czasów, kiedy naród żydowski przebywałw Egipcie faraonów. Jeśli chodzi o najważniejsze elementy widoczne na heksagramie, oto ich znaczenie:

  • wąż pożerający własny ogon, symbol gnostycki par excellence, wynosi do rangi symbolu wysokiego wtajemniczenia uniwersalność nauk okultystycznych i moc Magów;
  • dewiza „Quod superius Macroprosopus, sicut quod inferius Microprosopus” będąca prastarą formułą hermetyczną oznacza, że to, co w górze, jest takie, jak to, co w dole. A więc sugeruje, że stworzenie jest odbiciem świata niewidzialnego. Stąd już tylko krok do negacji Objawienia, a tym samym teologii katolickiej;
  • postać górna ma na głowie papieską tiarę; to człowiek idealny, boski, Adam Kadmon, pełnia wszelkiej władzy; z kolei dolna wyobraża Maga – byt nadludzki, który według masona 33 stopnia Oswalda Wirtha zachowuje z człowieczeństwa jedynie wygląd zewnętrzny, bowiem osiągną boskie wyżyny;
  • trójkąt o wierzchołku skierowany w dół jest dla wtajemniczonych symbolem zstąpienia „ducha” w materię, natomiast trójkąt wznoszący się wyraża duchowe wspinanie się w górę, określane przez Teilharda de Chardina, beniaminka lóż, jako Ewolucja Noogenetyczna, czyli stopniowe przesuwanie się świadomości od poziomu materii ku apogeum, które Teilhard ochrzcił imieniem Chrystusa Kosmicznego (inaczej: punkt Omega);
  • Stola Dei (gwiazda Boga) jest emblematem boskiej androgynii: czarny trójkąt wyraża hipostazę męską (=uosobienie pierwiastka męskiego w postaci boskiej), biały zaś hipostazę kobiecą; analogiczne personifikacje widzieli Egipcjanie w postaciach Ozyrys i Izis. Tu w każdym razie tkwi źródło wszystkich ezoterycznych aberracji odnoszących się do Dziewicy Maryi, a także „spirytualizacja” całej sfery seksualnej.

Ps. Ornament na dolarze amerykańskim. Orzeł trzyma w szponach gałązkę oliwną i strzały – symbole pokolenia Manassego. Nad jego głowa unosi się okrągły obłok, symbolizujący Izraela i jego relacje z Bogiem. Pięcioramienne gwiazdki (magiczne pentagramy masonerii) tworzą gwiazdę Dawida. Liczba 13 pojawia się sześć razy (łatwo to stwierdzić, licząc liście, oliwki, strzały, poziome kreski tarczy herbowej, litery w napisie oraz gwiazdki): sama liczba 6, to element, z którego składa się liczba człowieka „wybranego”, oznaczająca w istocie Bestię (Apokalipsa, 13, 18)

Fragmenty książki pt: „Ukryta strona dziejów. Masoneria i tajne sekty.” Wydawnictwo ANTYK Marcin Dybowski